Een spiegel is een prachtige metafoor voor zelfreflectie. Als je in de spiegel kijkt ontmoet je jezelf. Je gaat als het ware de confrontatie met jezelf aan, tenminste, als je goed durft te kijken. Want is het niet zo dat we vaak zien wat we willen zien? Waar leg je de focus op als je in de spiegel kijkt? Het kan zomaar zijn dat er een heleboel langs je heen gaat. Blinde vlekken noemen we dat.

Een goede spiegeloefening is heel krachtig. Deze kun je letterlijk en figuurlijk toepassen op verschillende manieren.

Als je bijvoorbeeld last hebt van podiumangst, neem dan eens letterlijk een spiegel voor je en presenteer het programma aan jezelf. Jij bent je eigen publiek. Dat is een eerste stap waarmee je goed kunt oefenen om je angsten te overwinnen. Als je je bewust bent van hoe je op het publiek overkomt, sta je al veel meer in je kracht.

Jezelf opnemen met beeld en geluid is nog krachtiger. Als je jezelf terug ziet én hoort, kun je zoveel over jezelf leren. Dan komen ook je blinde vlekken aan het licht. Wat voel je als je naar jezelf luistert? Is er ontspanning of luister je krampachtig naar je eigen spel? Hoe kijk je naar jezelf? Kun je naar jezelf kijken zoals het publiek naar je kijkt? Dat is vaak een lastige. Want perfectionisme en zelfkritiek komen om de hoek kijken. En als je daar in doorslaat kan de spiegeloefening tegen je gaan werken.

Uiteindelijk is het publiek altijd je beste spiegel. Wat jij op hen overbrengt krijg je terug. Het publiek weerkaatst hoe jij je van binnen voelt. Meestal objectief en eerlijk. Dus als je te kritisch bent op jezelf, zal het publiek je ook zo beoordelen. Zie jij jezelf als een doorsnee musicus die niet zoveel te vertellen heeft? Dan zal het publiek je ook niet zo serieus nemen. Voel je je onrustig en niet erg comfortabel? Dan is er vaak ook onrust in het publiek. Maar het tegendeel is ook waar.

Want tenslotte is muziek de spiegel van je ziel. De emotie die jij diep van binnen voelt, de boodschap die je met of zonder woorden wilt overbrengen, dat raakt de kern van een optreden. Het vraagt kwetsbaarheid en moed om achter je verhaal te staan, maar dat is ook heel krachtig. Het publiek zal dan ademloos naar je luisteren en zich geraakt voelen in hun eigen ziel. Dan ben je op jouw beurt ook een spiegel voor het publiek en ontmoet je elkaar in een concert van herkenning.