Veel musici zijn control freaks, perfectionisten en kunnen obsessief bezig zijn met hun vak.

Dat is misschien ook wel een beetje logisch. Een beroep als musicus is niet te vergelijken met de meeste andere beroepen. En dat komt omdat musici altijd moeten presteren in dat ene moment, wat je niet van te voren vast kunt leggen. Musici kunnen wél hun werk goed voorbereiden, tot diep in de nacht studeren en alle puntjes op de i zetten, maar daarmee is het nog geen blauwdruk voor een topprestatie zoals je een werkstuk of een scriptie inlevert.

Soms kun je horen én zien dat een musicus de volledige controle heeft op het podium. Alles wordt perfect beheerst gespeeld, er is geen speld tussen te krijgen, ongelooflijk knap werk wordt er geleverd en niets wordt aan het toeval overgelaten. Maar als je goed luistert mist er soms wat…

Er gebeurt weinig, er is geen avontuur, geen echte connectie met het publiek, geen snaar die figuurlijk geraakt wordt.

Wat je hoort is voornamelijk een reproductie van alle studie uren die erin zijn gestopt. Een optreden dat stiekem toch is vastgelegd. Maar is het dat allemaal waard?

Vlak voor een optreden kan dat verwarrende gevoel door je lijf stromen waar je even doorheen moet. Enerzijds graag willen optreden en anderzijds bang zijn dat zenuwen de overhand krijgen en je niet speelt zoals je zou willen. Dat laatste krijgt vaak de meeste aandacht. Dát zorgt ervoor dat je controle wilt op het podium en niet echt kunt genieten.  

De kunst is echter om je op het randje te begeven van controle en loslaten, want dat enge gevoel kun je ook zien als een avontuur. Je staat aan het begin van een reis, een muzikale ontdekkingstocht. Je weet hoe het zal klinken maar je doet alsof je het voor de eerste keer beleeft. Net als acteurs die weten hoe het verhaal in de film afloopt maar spelen alsof ze het verhaal voor het eerst meemaken.

Dat is professionaliteit. Je neemt je verantwoordelijkheid door je uiterst goed voor te bereiden, dat is altijd noodzakelijk! Maar daarna laat je het los. Je geeft je over aan het moment. En dan gebeuren er mooie dingen, er is ruimte voor spontaniteit en dat maakt optreden zo leuk. Het is nooit hetzelfde, behalve als je alles volledig onder controle wilt hebben …